Bent u het eens met de stelling dat er met twee maten wordt gemeten met betrekking tot de textielarbeider, dat wil zeggen dat we minder bereid zijn om hun onderdrukking te accepteren en er belangstelling voor te hebben naarmate er meer raciale en/of niet-westerse mensen bij betrokken zijn?

Het vooruitzicht om een massale sociale beweging op te bouwen, moet eerst in het reine komen met het koloniale en racistische verleden dat de westerse cultuur vandaag doordringt. Culturele, en vaak geografische, afstand kan zich lenen als oorzaak voor het gebrek aan betrokkenheid van veel mensen bij het probleem. Soms kunnen zelfs degenen die zich persoonlijk inzetten voor de zaak de neiging hebben om een positie van "(witte) redder" in te nemen in hun benadering van activisme in deze zin. Het is door de blik op de toestand van de textielarbeider, in zijn eigen gebied en in andere gebieden, te dekoloniseren, dat het mogelijk is om een brede, solide en ongerepte beweging te creëren, zoals wij voorstellen. Maar welke tools en technieken geven we onszelf om dit probleem aan te pakken, zowel extern als intern?