စီးပွားရေးစွမ်းဆောင်မှုမရှိဘဲ တကယ့်တန်ခိုးမရှိ (စီးပွားရေးအခွင့်အာဏာ ဦးစားပေးခြင်း)

အလုပ်သမားများသည် အသက်ဆက်ရှင်ရန် လုံလောက်လောက်သာ ဝင်ငွေရသည့်အခါ (လူနေလုပ်အားခ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်) အလုပ်အခြေအနေမည်မျှဆင်းရဲပါစေ လက်ရှိအလုပ်အပေါ် အလွန်မှီခိုအားထားရသည်။ အလုပ်ပြုတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းနှင့် မိသားစုကို ကျွေးမွေးရန်၊ အိမ်ငှားခပေးရန် သို့မဟုတ် အခြားအခြေခံလိုအပ်ရာများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်စွမ်းမရှိခြင်းတို့က သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်စွာနေစေသည့် အစွမ်းထက်သောထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၊ လစာ နည်းပါး ခြင်း သည် စုဆောင်း ခြင်း နှင့် / သို့မဟုတ် အကြွေး အချုပ်အနှောင် မ ရှိ ခြင်း ကို ဆိုလို သောကြောင့် သူ တို့ သည် စီစဉ် ကြိုးပမ်း မှု တစ် ခု အတွက် အလုပ် ထုတ် ခံ ရ လျှင် သူ တို့ သည် အားကိုး စရာ ဘာ မှ မ ရှိ ပါ ။ ယင်းက ပေါက်ကွဲမှုသံသရာကို တည်မြဲစေပြီး သူတို့တွင်ရှိနိုင်သည့် မည်သည့်စွမ်းအားကိုမဆို ဖယ်ရှားပေးသည်။
- TU ဖွဲ့စည်းရေးအတွက် ငွေကြေးနှင့် အချိန်အရင်းအမြစ် မရှိခြင်း (လစာနည်းခြင်းသည် အချိန်ပိုနာရီ ကြာရှည်ခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ထပ်အလုပ်များ)
- စီးပွားရေးအရ အားနည်းသော အလုပ်သမားများသည် ခြိမ်းခြောက်ရန် ပိုလွယ်ကူသည် (အလုပ်ပြုတ်ခြင်း၊ လစာလျှော့ချခြင်း၊ သို့မဟုတ် စက်ရုံပိတ်ခြင်း/ပြောင်းရွှေ့ခြင်း)
- အောက်ခြေသို့ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း (လုပ်အားခနည်းသော နိုင်ငံများတွင် အစိုးရများနှင့် ထောက်ပံ့သူများအကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် အလုပ်သမားအုပ်စုတစ်စုအတွက် ပိုမြင့်မားသော လုပ်အားခကို တောင်းဆိုရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ပြုလုပ်နေသည်) -> စနစ်တကျ တောင်းဆိုမှုဖြစ်ရမည်
- လူနေလုပ်အားခအတွက် တိုက်ပွဲသည် ဝင်ငွေနှင့်ပတ်သက်၍သာမဟုတ်ပါ။ ၎င်း သည် အခြေခံ အားဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ပြန်လည် ရရှိ ခြင်း ၊ စုပေါင်း လှုပ်ရှား မှု ( သမဂ္ဂ ဖွဲ့စည်း ခြင်း ) ၊ နှင့် ကမ္ဘာ့ စီးပွားရေး စနစ် များ အတွင်း အာဏာ ပြန်လည် မျှတ ခြင်း နှင့် ပတ်သက် ၍ ဖြစ် သည် ။