Një tranzicion i drejtë nuk mund të arrihet pa rimenduar rrënjësisht se si gjenerohet, shpërndahet dhe përdoret pasuria, dhe pa siguruar që çdo punëtor të fitojë një pagë jetese. Këta dy elementë janë të ndërthurur, duke synuar krijimin e një sistemi ekonomik që është jo vetëm i qëndrueshëm mjedisor, por edhe socialisht i barabartë dhe gjithëpërfshirës, pra pa rishpërndarjen e pasurisë.
Koncepti i një tranzicioni të drejtë thekson sigurimin që zhvendosja globale drejt një ekonomie të qëndrueshme, neto zero të ndodhë në një mënyrë që është e drejtë dhe gjithëpërfshirëse, duke mos lënë askënd pas. Në këtë kuadër, rishpërndarja e pasurisë dhe garantimi i pagave të jetesës janë absolutisht thelbësore, veçanërisht kur merren parasysh zinxhirët e furnizimit global dhe korporatat shumëkombëshe.
Sistemi aktual ekonomik, shumë i varur nga lëndët djegëse fosile dhe shumë i varur nga praktikat shpërdoruese të punës në zinxhirët globalë të furnizimit, ka çuar në përqendrim të konsiderueshëm të pasurisë dhe përkeqësuar pabarazitë. Ndryshimet klimatike ndikojnë në mënyrë disproporcionale në komunitetet e cenueshme dhe vendet në Jug Global që kanë kontribuar më pak në krizë. Një tranzicion i drejtë kërkon njohjen e këtyre padrejtësive historike dhe ribalancimin e sferës ekonomike.
Korporatat shumëkombëshe përfitojnë nga pagat e varfërisë në zinxhirët e tyre të furnizimit global. Një tranzicion i drejtë kërkon që këto korporata të marrin përgjegjësi për ndikimet sociale dhe mjedisore në të gjithë zinxhirin e tyre të vlerës. Sigurimi i pagave jetese është një hap kyç në korrigjimin e shfrytëzimit të kaluar dhe krijimin e praktikave më etike dhe të qëndrueshme të biznesit.
Share
Or copy link