Tekstil işçisi konusunda çifte standart olduğu, yani ırksallaştırılmış ve/veya Batılı olmayan insanları ne kadar çok kapsadığı sürece onların baskısını kabul etmeye ve onlarla ilgilenmeye daha az istekli olduğumuz tezine katılıyor musunuz?

Kitlesel bir toplumsal hareket inşa etme ihtimali, öncelikle bugün Batı kültürüne nüfuz eden sömürgeci ve ırkçı geçmişle yüzleşmek zorundadır. Kültürel ve genellikle coğrafi mesafe, birçok insanın konuya dahil olmamasının nedenleri olarak kendini gösterebilir. Bazen davaya kişisel olarak bağlı olanlar bile bu anlamda aktivizme yaklaşımlarında "(beyaz) kurtarıcı" pozisyonu alma eğiliminde olabiliyorlar. Tekstil işçisinin kendi ve diğer bölgelerdeki durumuna bakışı sömürgecilikten kurtararak, önerdiğimiz gibi geniş, sağlam ve bozulmamış bir hareket yaratmak mümkündür. Ancak bu sorunla hem harici hem de dahili olarak başa çıkmak için kendimize hangi araçları ve teknikleri veriyoruz?