4 - Безбедна работа, плата за живеење и без прекумерно производство

Работниците и планетата се експлоатирани од опсесијата на модата со нова облека. Ни треба помалку производство, помалку прекувремен труд, повеќе плати, повеќе слобода. Системот кој ги предизвикува климатските промени е истиот систем кој произведува облека со невидена стапка во историјата. По децении на експлоатација и концентрација на богатство во рацете на неколкумина, модните компании и владите ги оставија работниците и нивните заедници ранливи на последиците од промената на климата.

Здравјето, безбедноста и платите се директно погодени од прегреаните и опасни работни места, како и поплавите, изложеноста на опасни хемикалии, штетници и загадениот воздух и вода во домовите и заедниците на работниците. Бројот на работници кои се соочуваат со овие последици од климатската и еколошката криза само ќе се зголемува како што се развива климатската криза. Влијанијата одат подалеку и влијаат на безбедноста на храната, пристапот до вода, миграцијата и паричните приливи. Ранливоста на оваа криза се влошува преку финансиската несигурност на работниците и материјалните услови како што се лошите домови. Полот, расата, сексуалноста, статусот на вработување, возраста, статусот на мигрант или кастата дополнително ја влошуваат оваа ранливост.

Во исто време, прекумерната продукција ја претвори модната индустрија во производител на ѓубре, што ги уништува екосистемите и заедниците. Глобалниот Југ стана депонија за индустрискиот отпад, истата индустрија им плаќа на работниците сиромашни плати и принудува прекувремен труд поради непотребно прекумерно производство. Ултрабрзата мода е само најновата верзија на модел кој е неодржлив во својата суштина.

Со работниците и синдикатите на масата, праведна транзиција може да значи повисоки плати, поправедна распределба на вишокот вредност и подобар квалитет на животот и животната средина - предизвикувајќи пад на обемот на масовно произведена, готова облека. Производството помалку, повеќе поправка, повеќе рециклирање и пренаменување на начин кој ги почитува правата на работниците може да значи различни и подобри работни места, не мора да значи помалку работни места ако платите за живеење се платени за стандардна работна недела и се почитуваат правата на работната сила.

Значителните подобрувања во квалитетот на работата и веројатно повисоките цени за носителите би значело дека глобалната индустрија ќе се намали и ќе ја намали катастрофалната штета врз животната средина што ја генерира. Затоа, платите за живеење, пристојните и безбедни работни услови и социјалната заштита се основата за поодржлива економија. Ако е придружена со културно значајни и одржливи пристапи кон модата, секој исто така ќе може да носи облека во која ужива, без непотребна потрошувачка.