Ekonomik güçlendirme olmadan gerçek güç olmaz (önce ekonomik güçlendirme)

İşçiler hayatta kalmak için zar zor yeterli kazandıklarında (geçim ücretinin yaklaşık 1 / 3'ü), çalışma koşulları ne kadar kötü olursa olsun, mevcut işlerine büyük ölçüde bağımlı hale gelirler. İşini kaybetme korkusu ve ailelerini besleyememe, kira ödeyememe veya diğer temel ihtiyaçlarını karşılayamama, onları sessiz tutan güçlü bir tuzaktır. Ek olarak, düşük ücretler, tasarruf olmaması ve/veya borç esareti anlamına gelir, bu nedenle bir örgütlenme girişimi nedeniyle kovulurlarsa, geri dönecekleri hiçbir şey yoktur. Bu, patlama döngüsünü sürdürür ve sahip olabilecekleri herhangi bir gücü ortadan kaldırır.
- TU organizasyonu için finansal ve zaman kaynaklarının eksikliği (düşük ücretler, uzun fazla mesai saatleri ve/veya ek işler anlamına gelir)
- Ekonomik olarak savunmasız işçileri tehdit etmek daha kolaydır (iş kaybı tehditleri, ücret kesintileri veya fabrikanın kapanması / yer değiştirmesi)
- Dibe doğru yarış (düşük ücretli ülkelerde hükümetler ve tedarikçiler arasındaki rekabet, bir grup işçinin daha yüksek bir ücret talep etmesini imkansız hale getiriyor) - > sistemik bir talep olmalı
- Geçim ücreti için verilen mücadele sadece gelirle ilgili değildir; Temel olarak, onuru geri kazanmak, kolektif eylemi mümkün kılmak (sendikalaşma) ve küresel ekonomik sistemler içindeki gücü yeniden dengelemekle ilgilidir.