1 - Работничка моќ

Без слобода на здружување и право на протест и организирање, работниците ќе бидат оставени на примателот на транзицијата. Затоа слободата на здружување е едно од решенијата за климатските промени. Групите за работнички права и синдикатите се ангажираат директно со работниците и преземаат мерки за праведна транзиција преку истражување, застапување, подигање на свеста на работното место, поддршка на работниците во чистењето по катастрофи и ангажирање со заедниците за климата. Синдикатите исто така преговараат со работодавците за климатските прашања. Работата на синдикатите за праведна транзиција е загрозена од уништувањето на синдикатите и репресијата на работничките организации, таргетирање на работничките лидери и од јазот што постои помеѓу технократското донесување одлуки, ефективните политики и практики и директните искуства на работниците.

За да се овозможи транзиција во центарот на работникот, работниците мора да бидат способни да водат во планирањето на климата и да се организираат и договараат колективно; синдикатите мора да имаат инклузивно, недискриминаторно и партиципативно место на масата кога се донесуваат одлуки за климатската транзиција и работниците мора да бидат опремени со знаење, информации, вештини и пристап до правна поддршка потребни за да бидат движечка сила кон нови модели на производство.

Колективните договори мора да бидат спроведливи, а компаниите мора да бидат одговорни за прекршување на човековите и работничките права, вклучувајќи ја и еколошката штета предизвикана од нивното работење. Работничките организации и нивните заедници мора да бидат во можност да го остварат своето право на протест и несогласување во врска со сите права на работниците и прекршување на човековите права, како одговор на непосредната опасност и да ги повикаат нивните влади за промени. Сепак, премногу често модните компании имаат корист од државната репресија врз активистите за животна средина и човекови права за понатамошна експлоатација на работниците, заедниците и животната средина. Брендовите вршат политички и економски притисок на меѓународно и домашно ниво преку ветување за инвестиции и закана од релокација. Искуството покажува дека тие генерално ја користат својата моќ за да влијаат врз владите да ги минимизираат прописите за трудот и животната средина. Моќта мора да се префрли од брендовите на синдикатите, работничките организации и граѓаните.