7. KADIN HAKLARI İÇİN HAREKETE GEÇİLEREK KADIN HAKLARI AKTİVİSTLERİ DESTEKLENMELİDİR

Yüzyıllar boyunca kadınlar şiddete ve ayrımcılığa maruz kalmış, söz sahibi olabilecekleri alanlardan ve iktidar rollerinden dışlanmış, risklerle karşı karşıya kalmış ve adalet arayışlarında erkeklere kıyasla daha büyük engellerle karşılaşmışlardır. Yine de, kadın işçiler ve sendikacılar genellikle işçi hakları için verilen mücadelelerin ön saflarında ve merkezinde yer almaktadır.

Çok az sayıda hazır giyim işçisine geçinebilecekleri bir ücret ödenmektedir, ancak kadın hazır giyim işçilerine erkeklerden daha az ücret ödenmekte ve daha az terfi imkânı sağlanarak ücretleri düşük tutulmaktadır. Kadınlar genellikle sosyal güvenceden, eşit muameleden ve adil çalışma standartlarından mahrumdur; bu da doğum izninin olmaması, karar alma süreçlerinde erkek egemen bir ortamın olması, çocuk bakımının olmaması ve işe güvenli olmayan bir şekilde gidilmesi anlamına gelebilmektedir. Bazı kadın işçiler zorunlu hamilelik testlerine tabi tutulmaktadır.

Kadınlar hazır giyim üretim zincirlerinde işin büyük bir kısmını paylaşmakla kalmamakta, aynı zamanda ailelerinin ve toplumlarının da bel kemiğini oluşturmaktadır. Bu karşılıksız emek, işyerinde ayrımcılıkla birleştiğinde, erkek meslektaşlarına göre daha savunmasız bir konuma düştükleri anlamına gelmektedir.

Adil bir geçişe ulaşmak için moda endüstrisinin yeniden örgütlenmesi, eko-feminizm ilkeleri etrafında şekillenmeli, işçilere ve gezegene yönelik bakım emeğini tanımalı, değer vermeli ve cinsiyetçilikten arındırmalıdır. Cinsiyetçiliği ortadan kaldırmadan, Adil Geçiş yolunda eşitlik ve hakkaniyet ihtiyacını teşvik etmeden adil bir dünyaya ulaşamayız. Politikalar ve uygulamalar, sektörün tüm seviyelerinde çeşitliliği ve kapsayıcılığı teşvik etmelidir. Kadın işçilerin işyerindeki rolleri ve hakları konusunda kapasite geliştirme ve eğitim yoluyla güçlendirilmesi, adil bir geçiş için yeniden vasıflandırma ve vasıf yükseltme açısından elzemdir.