4 - Veilig werk, een leefbaar loon en geen overproductie

Werknemers en de planeet worden uitgebuit door de obsessie van de mode met nieuwe kleding. We hebben minder productie nodig, minder overwerk, meer loon, meer vrijheid. Het systeem dat klimaatverandering veroorzaakt, is hetzelfde systeem dat in een ongekend tempo in de geschiedenis kledingstukken produceert door armoedelonen te betalen. Na decennia van uitbuiting en de concentratie van rijkdom in de handen van enkelen, hebben modebedrijven en regeringen werknemers en hun gemeenschappen kwetsbaar gemaakt voor de gevolgen van het veranderende klimaat - ook al dragen werknemers weinig bij aan de crisis.

Gezondheid, veiligheid en lonen worden rechtstreeks beïnvloed door oververhitte en gevaarlijke werkplekken, evenals overstromingen, blootstelling aan gevaarlijke chemicaliën, ongedierte en vervuilde lucht en water in de huizen en gemeenschappen van werknemers. Het aantal werknemers dat met deze gevolgen van de klimaat- en ecologische crisis wordt geconfronteerd, zal alleen maar toenemen naarmate de klimaatcrisis zich ontvouwt. De effecten gaan verder en hebben gevolgen voor de voedselzekerheid, de toegang tot water, migratie en geldovermakingen. De kwetsbaarheid voor deze crisis wordt verergerd door de financiële onzekerheid van werknemers en materiële omstandigheden zoals slechte huisvesting. Geslacht, ras, seksualiteit, arbeidsstatus, leeftijd, migrantenstatus of kaste verergeren deze kwetsbaarheid nog verder.

Tegelijkertijd heeft overproductie de mode-industrie veranderd in een producent van afval, die op zijn beurt ecosystemen en gemeenschappen vernietigt. Het Zuiden is een stortplaats geworden voor het afval van de industrie, dezelfde industrie die werknemers armoedelonen betaalt en overwerk dwingt voor onnodige overproductie. Ultrasnelle mode is slechts de nieuwste versie van een model dat in de kern onhoudbaar is.

Met werknemers en vakbonden aan tafel kan een rechtvaardige transitie leiden tot hogere lonen, een eerlijkere verdeling van de meerwaarde en een betere kwaliteit van leven en milieu - wat leidt tot een daling van het volume van in massa geproduceerde, confectiekleding. Minder produceren, meer reparatie, meer recycling en herbestemming op een manier die de rechten van werknemers respecteert, kan leiden tot andere en betere banen, niet noodzakelijkerwijs tot minder banen als een leefbaar loon wordt betaald voor een standaard werkweek en arbeidsrechten worden gerespecteerd.

Aanzienlijke verbeteringen in de kwaliteit van het werk en waarschijnlijk hogere prijzen voor dragers zouden betekenen dat de wereldwijde industrie zou krimpen en de verwoestende milieuschade die het genereert zou verminderen. Daarom vormen leefbare lonen, fatsoenlijke en veilige arbeidsomstandigheden en sociale bescherming de basis voor een duurzamere economie. Als het gepaard gaat met cultureel betekenisvolle en duurzame benaderingen van mode, zou iedereen ook kleding kunnen dragen die ze leuk vinden, zonder onnodige consumptie.