Help
Een participatief proces is een opeenvolging van participatieve activiteiten (bijv. eerst een enquête invullen, vervolgens voorstellen doen, deze bespreken in persoonlijke of virtuele vergaderingen en ten slotte prioriteren) met als doel een specifiek onderwerp te definiëren en er een beslissing over te nemen.
Voorbeelden van participatieve processen zijn: een proces van het kiezen van commissieleden (waarbij eerst kandidaturen worden gepresenteerd, vervolgens wordt gedebatteerd en ten slotte een kandidatuur wordt gekozen), participatieve begrotingen (waarbij voorstellen worden gedaan, economisch worden gewaardeerd en gestemd met het beschikbare geld), een strategisch planningsproces, het gezamenlijk opstellen van een verordening of norm, het ontwerp van een stedelijke ruimte of de productie van een beleidsplan.
7 - Rechten van de vrouw
Gebruik deze ruimte om thema 7 te bespreken
About this process
Steun vrouwelijke activisten, onderneem actie voor vrouwenrechten
Eeuwenlang hebben vrouwen te maken gehad met geweld en discriminatie, uitsluiting van invloedssfeer en machtsrol, en worden ze geconfronteerd met specifieke risico's en ervaren ze hogere barrières bij het zoeken naar gerechtigheid dan mannen. Toch staan vrouwelijke arbeiders en vakbondsleden vaak centraal in de strijd voor arbeidersrechten.
Weinig kledingarbeiders krijgen een leefbaar loon, maar vrouwelijke kledingarbeiders worden minder betaald dan mannen met minder promotiekansen, waardoor hun loon laag blijft. Vrouwen worden vaak beroofd van sociale bescherming, gelijke behandeling en eerlijke arbeidsnormen, wat kan betekenen dat er geen zwangerschapsverlof is, dat er geen patriarchale kaders in de besluitvorming worden opgenomen, dat er geen kinderopvang is en dat er onveilig naar het werk kan worden gereisd. Sommige vrouwelijke werknemers worden gedwongen om verplichte zwangerschapstests te doen.
Niet alleen delen vrouwen een groot deel van het werk in de waardeketens van de kleding, ze vormen ook vaak de ruggengraat van hun families en hun gemeenschappen. Deze onbetaalde arbeid, in combinatie met discriminatie op de werkplek, betekent dat ze in een positie van grotere kwetsbaarheid worden geplaatst dan hun mannelijke tegenhangers.
Om een rechtvaardige transitie te bereiken, moet de reorganisatie van de mode-industrie worden gecentreerd rond de principes van ecofeminisme, het erkennen, waarderen en de-genderen van zorgwerk voor werknemers en de planeet.
We kunnen geen rechtvaardige wereld bereiken zonder seksisme uit te roeien en de noodzaak van gelijkheid en rechtvaardigheid op weg naar een rechtvaardige transitie te bevorderen. Beleid en praktijken moeten diversiteit en inclusie op alle niveaus van de industrie bevorderen. Het versterken van de positie van vrouwelijke werknemers door middel van capaciteitsontwikkeling en voorlichting over hun rollen en rechten op het werk is essentieel bij het omscholen en opklimmen naar een rechtvaardige transitie.
Hoe is het mogelijk om de verschillende realiteiten en ervaringen van een zogenaamd uniforme groep 'vrouwen' in een dergelijk proces te herkennen en er rekening mee te houden?
Gevaar van universalisering en homogenisering Vrouwen* ervaren verschillende ervaringen, ook als gevolg van meervoudige discriminatie - houd rekening met complexiteit en ongelijkheden binnen een sociale groep > Hoe kan dit zichtbaar worden gemaakt?
Hoe kan een 'rechtvaardige transitie' worden ontworpen om genderongelijkheid actief uit te bannen?
Gebruik deze ruimte om deze vraag te bespreken.
Hoe worden vrouwen anders beïnvloed door milieuveranderingen en rampen als gevolg van de klimaatcrisis?
Door aandacht te besteden aan differentiële effecten kunnen we blindheid voor gendergerelateerde gevolgen van klimaatverandering voorkomen, vooral voor vrouwelijke werknemers