Help
Een participatief proces is een opeenvolging van participatieve activiteiten (bijv. eerst een enquête invullen, vervolgens voorstellen doen, deze bespreken in persoonlijke of virtuele vergaderingen en ten slotte prioriteren) met als doel een specifiek onderwerp te definiëren en er een beslissing over te nemen.
Voorbeelden van participatieve processen zijn: een proces van het kiezen van commissieleden (waarbij eerst kandidaturen worden gepresenteerd, vervolgens wordt gedebatteerd en ten slotte een kandidatuur wordt gekozen), participatieve begrotingen (waarbij voorstellen worden gedaan, economisch worden gewaardeerd en gestemd met het beschikbare geld), een strategisch planningsproces, het gezamenlijk opstellen van een verordening of norm, het ontwerp van een stedelijke ruimte of de productie van een beleidsplan.
6 - Veiligheidsnetten
Gebruik deze ruimte om thema 6 te bespreken
About this process
Laat werknemers niet betalen voor de overgang
Als het moeilijk wordt, stelen bedrijven de lonen en ontslagvergoedingen van werknemers bij gebrek aan robuuste sociale bescherming voor werknemers. Vaak onder druk van bedrijven kunnen overheden niet in staat of niet bereid zijn om een vangnet voor werknemers te bieden en bedrijfswinsten op een herverdelende manier te belasten. Het bedrijfsleven doet het hier goed mee. In de nasleep van de Covid-19-pandemie hebben vakbonden en activisten een plan opgesteld voor een Waarborgfonds voor vertrek, dat het voor bedrijven gemakkelijk zou maken om te voldoen aan hun verplichtingen om een sociaal vangnet te bieden.
Werknemers zullen de komende jaren steeds meer behoefte hebben aan dergelijke vangnetten. Zonder een op de werknemer gerichte transitie is banenverlies in het verschiet in de kledingsector, aangezien klimaatgerelateerde effecten kunnen leiden tot verminderde productie, fabrieksverplaatsingen of fabriekssluitingen. Technologie zorgt ook voor veranderingen in banen in de hele branche.
Er zullen andere kosten verbonden zijn aan een rechtvaardige transitie en werknemers kunnen deze last niet blijven dragen. Staten hebben de verantwoordelijkheid om de rechten van burgers en werknemers te beschermen, ook in geval van schending door bedrijven. Zij moeten maatregelen nemen om de rechten van werknemers te beschermen, bedrijven ter verantwoording te roepen en uitgebreide sociale bescherming te bieden. Staten, merken en grote fabrikanten, verzekeraars en investeerders hebben de verantwoordelijkheid om samen te werken om garanties en middelen te bieden die nationale grenzen overschrijden en alle werknemers dekken.
Alle werknemers zouden niet moeten betalen voor transformatie
Commentaar van een lid van het Degrowth-collectief, Tsjechië: Niet alleen degenen die in de fabrieken werken, maar ook andere arbeiders die onevenredig veel van hun belastingen betalen voor de kosten van onvoldoende loon in verschillende sociale uitkeringen, enz. Ik zou me meer willen concentre…
Als er een wereldwijd noodfonds zou zijn voor kledingarbeiders die hun baan verliezen als gevolg van klimaatrampen, wie zou er dan aan moeten betalen en waarom?
Gebruik deze ruimte om deze vraag te bespreken.
Als bedrijven het zich kunnen veroorloven om miljoenen te betalen aan aandeelhouders, eigenaren en management, waarom kunnen ze werknemers dan geen basisbescherming garanderen als de klimaatverandering toeslaat?
Gebruik deze ruimte om deze vraag te bespreken.